Het dilemma
Nadat het besluit om te gaan reizen was genomen, kwam natuurlijk de vraag: waarmee? We reden in die periode in een Landrover Discovery. Een geweldige auto, maar totaal ongeschikt voor deze onderneming. Te veel luxe en electronica (airco, automaat, electrische ramen, etc). Dat gaat alleen maar stuk en kan niet worden gerepareerd in de rimboe. Dus er moest een andere auto worden aangeschaft. Eigenlijk heb je dan maar twee mogelijkheden: een Landrover Defender of een Toyota Landcruiser. En van beide modellen geen nieuwe, maar eentje waar nog geen electronica in zit.

Gevoelsmatig wilden we allebei voor de Defender gaan. Waarom? Geen idee. Misschien de charme van het merk, of de robuuste uitstraling. Na wat proefzitten en rondvragen begonnen we te twijfelen. De Defender is klein van binnen en ik (Peter, 2.07mtr) paste bijna niet achter het stuur! Misschien met een rigoreuze verbouwing dat er nog een mouw aan te passen is. In een van de vele gesprekken met ervaren reizigers, hoorden we echter een argument dat ons definitief van gedachten deed veranderen.

We spraken een stel dat al eens in een Defender door Afrika had gereisd. En die vonden dat ook wij voor een Defender moesten kiezen. "Het is hartstikke leuk" zei hij "zoveel contacten je opdoet als je weer eens een oplossing zoekt om iets te repareren". Gemiddeld hadden zij een half uur per dag besteed aan onderhoud en noodreparaties! Aangezien wij voor de natuur gaan en zeker geen fanatieke sleutelaars zijn, valt de Landrover af....

Zoektochtje
We zijn op zoek gegaan naar een Toyota Landcruiser die voldeed aan onze eisen en wensen. En die eisen en wensen hadden we samengesteld uit alle adviezen, verhalen en ideeen die we zo hier en daar hadden opgepikt:

- Een Toyota Landcruiser
- Een stevige motor
- Veel binnenruimte
- Gebruikt, maar niet te veel kilometers
- Geen electronica
- Geen grote restauraties om hem rijklaar te maken

En al deze specificaties vonden we in een Landcruiser HZJ75. Een Hardtop long body commercial uitvoering. Het enige nadeel van deze auto is dat ze al een aantal jaren niet meer worden ingevoerd vanwege de steeds strenger wordende emissie-eisen. Dat wordt dus zoeken! Na een aantal tevergeefse pogingen her en der door Nederland, troffen we een pracht-exemplaar aan bij 4x4-Parts Europe in Culemborg. Een mooie auto die aan alle eisen voldeed, maar helaas was onze ervaring met de verkoper niet zo goed. Hij maakte de auto terplekke 2000 euro duurder! We hadden nog niet onderhandeld over de prijs, dus geen poot om op te staan. En de auto was echt precies wat we wilden. Na wat onderhandelen konden we er nog 1000 euro afhalen, maar dat was de bodem.

Een week later zijn we teruggegaan, samen met Peter van den Burg, om de auto technisch te beoordelen. Peter van den Burg is de Toyota-expert die Kees en Sandra fantastisch heeft geholpen bij hun voorbereidingen en tijdens de reis. Hij heeft de auto aan alle kanten bekeken en kon geen rare dingen vinden, dus hebben we hem maar gekocht. En dit is 'm dan!!!!!!!

Click for big Click for big Click for big

Technische aanpassingen
De auto is van een glazenwasser geweest en nog niet echt gereed voor Afrika. We gaan nog wat aanpassingen doen om hem klaar te maken voor de toch wel veeleisende rit. Er komt een grote 180 liter dieseltank bij. Samen met de originele tank hebben we dan ruimte voor 265 liter, wat een actieradius van zo'n 2000 kilometer oplevert. Nadat we het resultaat hebben gezien van water in de motor (waterslag), willen we er een snorkel op! Door alle bagage wordt de auto behoorlijk zwaar, dus moet het verenpakket worden verzwaard. Verder worden de stoelen vervangen voor goed passende sportstoelen met vierpuntsgordels. Voor de banden kiezen we het merk Cooper met de standaard-maat 255-85-16.

Het interieur
Voor het bagage-gedeelte ontwerpen we een interieur met twee basis-eisen. Alle bagage moet er 'onzichtbaar' in passen en in geval van nood (regen of iets dergelijks) willen we in de auto kunnen slapen. Om alle spullen enigszins stofvrij op te bergen, kiezen we ervoor om alles in aluminium kisten in te delen. De kisten, afkomstig van het leger, zijn licht en stof- en spatwatervrij. Verder hebben voor de computer en foto-apparatuur twee PeliCases aangeschaft. Deze kunststof koffers zijn echt water- en stofdicht. Verder komt er een Engel-koelkastje in, allerlei (sleep)gereedschap en een kleine hoeveelheid reserve-onderdelen. Als laatste de waterzuiveringsinstallatie en de stroomomvormer voor de computer-, foto- en videoapparatuur.

Met de maten van al deze items en van de auto, hebben we een maquette gemaakt en daar een paar avonden mee gepuzzeld. Uiteindelijk kreeg alles een plekje onder een soort dubbele bodem van zo'n 60 centimeter hoog. De deksel bestaat uit een aantal kleppen om bij de spullen te kunnen, plus een deel dat eruit kan worden gehaald om als tafel te dienen. Het is wel een ingewikkeld concept en er zal nog veel tijd in gaan zitten om het te realiseren.